ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ
{gallery}ekdilosis/2013/paidia{/gallery}
Κατηγορία: Νέα
Νέα
Περιβάλλον και παραδόσεις
Ζητώ συγνώμη για αυτή την παρέμβαση αλλά στη Συνέλευση δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω για τις ζωντανές μας παραδόσεις εκτός του χορευτικού και κυρίως να θίξω το δέσιμο τους με τo περιβάλλον. Πέρα από τις καταστροφές που προκάλεσε η περσινή θεομηνία στις οποίες συνέβαλε αναμφίβολα η παραμέληση του καθαρισμού του ποταμιού, υπάρχουν και αλλά προβλήματα όπως η εναπόθεση κάθε είδους αντικειμένων στο δάσος αρχίζοντας από πλαστικά μικροαντικείμενα ως μπάζα τσιμέντου, το ασυλλόγιστο άνοιγμα δρόμων που μετατρέπονται σε χείμαρρους και είναι αιτίες κατολισθήσεων, η μόλυνση του ποταμιού κλπ.
Οι παραδόσεις μας είναι δεμένες με την περιβαλλοντική ποιότητα του τόπου. Η κουλτούρα μας περιλαμβάνει και μια σειρά “υλικών” παραδόσεων εξίσου σημαντικών με αυτές που πρόβαλε ως τώρα ο Σύλλογος. Πρόκειται για παραδόσεις και γνώσεις ακόμη ζωντανές όπως η ύφανση, η τέχνη των φυσικών βαφών, η γαστρονομία μας, η παραδοσιακή φυτοθεραπευτική και η ποιότητα των γαλακτοκομικών προϊόντων. Ζωντανές παραδόσεις ναι, αλλά για πόσο ακόμη; Πιστεύω ότι η δραστηριότητα του Συλλόγου θα πρέπει να επεκταθεί και σε αυτές στις παραδόσεις αλλά και στην διαφύλαξη της οικολογικής μας ποιότητας, πρόκειται για απολύτως πολιτιστικά αντικείμενα όπως οι χοροί μας και η ιστορία μας και είναι δυνατά χαρακτηριστικά της ταυτότητας μας.
Τάχθηκα υπέρ της αλλαγής καταστατικού ώστε να μπορέσουμε να ασχοληθούμε και με άλλα πιο ζωτικά θέματα όπως η επέμβαση σε διάφορους φορείς για την βιωσιμότητα και την ανάπτυξη του τόπου μας διότι, ας μη γελιόμαστε, ένα χωριό, κατοικήσιμο 1-2 μήνες τον χρόνο, θα απασχολεί όλο και λιγότερο τους δημοτικούς, εθνικούς και ευρωπαϊκούς θεσμούς. Εν πάση περιπτώσει και το τωρινό καταστατικό επιτρέπει να αναπτύξουμε δραστηριότητες σχετικές με το περιβάλλον και τις “υλικές” μας παραδόσεις.
Αναφέρω πρόχειρα μερικές ιδέες αλλά υποθέτω ότι θα υπάρχουν πολλές άλλες.
Γιατί όχι μια σελίδα στο site για την αναγνώριση βοτάνων και της παραδοσιακής χρήσης τους;
Γιατί όχι ένας χώρος (forum?) αφιερωμένος στην γαστρονομία μας, στις συνταγές και στις συμβουλές των πιο έμπειρων;
Γιατί όχι οργάνωση μικρών εργαστηρίων πρακτικής το καλοκαίρι που εκτός των άλλων θα φέρει κοντά και τις γενεές αλλά και τους κρανιωτες από διάφορες πόλεις – ο μύλος είναι ιδανικός χώρος για πολλές δραστηριότητες.
Γιατί όχι εκθέσεις και συζητήσεις για παραδοσιακά μας προϊόντα και την ποιότητα που τα διέκρινε και θα έπρεπε να τα διακρίνει;
Και βέβαια γιατί όχι οργάνωση ομάδων καθαρισμού του δάσους με την συμμετοχή παιδιών;
Γιατί όχι διοργάνωση εκδρομών-επισκέψεων των παιδιών σε στάνες ώστε να γνωρίσουν άλλα πράγματα από αυτά που βρίσκουν έτσι κι αλλιώς στην πόλη;
Γιατί όχι διοργάνωση ημέρας καθαρισμού των μονοπατιών και ίσως και σηματοδότησης πεζοπορικών διαδρομών…
Είμαι σίγουρη ότι ιδέες υπάρχουν και μπορούν να υλοποιηθούν με την βοήθεια όλων ώστε και εμείς να ανταμώνουμε δημιουργικά αλλά και να ευαισθητοποιηθούμε στην υγιεινή διατροφή, στην ποιότητα, και στη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντός μας, που αποτελεί το ανεκτίμητο κεφάλαιο του τόπου μας το οποίο με βάση τις παραδόσεις μας μπορεί να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης οικοτεχνίας, ποιοτικής κτηνοτροφίας κλπ.
Τέλος, πιστεύω ότι ο Σύλλογος πρέπει να έχει διοργανωτικό ρόλο και να δίνει υπευθυνότητες στα μέλη διότι δεν είναι δυνατό τα επτά άτομα του ΔΣ να επωμίζονται την υλοποίηση όλων των δραστηριοτήτων, ούτε να είναι πάντα παρόντα στο χωριό. Φυσικά είμαι στην διάθεση σας για όποια βοήθεια τόσο κατά τους μήνες παραμονής μου στην Κρανιά όσο και τον υπόλοιπο χρόνο μέσω διαδικτύου (ακόμη και για δημιουργία και ενημέρωση σελίδων, διαχείριση forum στο site όπου έχω αρκετή επαγγελματική εμπειρία) είμαι δε απολύτως σίγουρη ότι δεν είμαι η μόνη.
Ευχαριστώ για την υπομονή σας.
Φιλικά.
Βίκυ Μαλαβακη
ΥΓ. Η λειτουργία της κάμερας διακόπηκε ξαφνικά αλλά και το wi-fi δεν ήταν ποτέ ελεύθερο αντίθετα με άλλα χωριά μικρότερα. Κανείς δεν απαιτεί συνθήκες πόλης αλλά ούτε και ολοσχερή απομόνωση. Το ελεύθερο wi-fi θα ήταν μια μεγάλη ευκολία για τους επισκέπτες αλλά και για αυτούς που μένουν καιρό εδώ. Είναι άραγε τόσο μεγάλη η δαπάνη;
Νέα
Καταστροφές από τη θεομηνία του 12 – Τί μπορούμε να κάνουμε
Εκφράζω καθυστερημένα μια γνώμη κι ο βασικός λόγος για την καθυστέρηση είναι ότι συνήθως δεν αρέσουν αυτά που λέω.
Τί να κάνουμε; Πώς θα μπορέσουμε ένας, δέκα ή και εκατό άτομα, απλοί συγχωριανοί όχι αρμόδιοι, να δουλέψουμε αποτελεσματικά και παραγωγικά για την αποκατάσταση και τη σωτηρία του χωριού μας; Μία λογική σειρά θα περιελάμβανε τα παρακάτω σημεία:
– Εκτίμηση του φαινομένου
– Αίτια της καταστροφής
– Ευθύνες
– Σχέδιο αποκατάστασης/σωτηρίας
– Τρόπος/ενέργειες για την εφαρμογή του σχεδίου
1. Εκτίμηση του φαινομένου
Ήταν πράγματι μια θεομηνία, από αυτές που συμβαίνουν ίσως κάθε πενήντα χρόνια. Στις 27 και 28 Οκτώβρη 2012 έπεσε πολύ νερό και ιδιαίτερα τη δεύτερη ημέρα. Στο μετεωρολογικό σταθμό στο Γαρδίκι μετρήθηκαν περίπου 393 χιλιοστά νερού στις 28 Οκτώβρη σε σύνολο του μήνα 625!
2. Αίτια της καταστροφής
Το βασικό αίτιο λοιπόν είναι προφανώς το καιρικό φαινόμενο. Γιατί όμως χτύπησε με περισσότερη μανία κάποια συγκεκριμμένα σημεία; Το Μύλο του Γκίκα και τη γέφυρα της Μπέζας. Και γιατί με κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, π.χ καθίζηση και σε μή παρόχθια αλλά υψηλότερα σημεία του χωριού; Το σημαντικό που κρατάω εδώ είναι ότι πρέπει να αναλυθεί η καταστροφή για να μπορέσει να γίνει μια αξιόπιστη και μόνιμη αποκατάσταση, που θα θωρακίσει το χωριό απέναντι σε νέες θεομηνίες. Ποιός είναι ο κατάλληλος για να αναλάβει αυτό το έργο; Ο Δήμος Καλαμπάκας, η ΠΕ Τρικάλων, η Περιφέρεια Θεσσαλίας; Και ποιοί θα είναι οι επιστημονικοί φορείς που θα το μελετήσουν; Οι συντάκτες Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, το ΙΓΜΕ, ανεξάρτητοι μελετητές;
Θα μου πείτε, μα εμείς θα τα καθορίσουμε όλα αυτά; Υπάρχουν οι αρμόδιοι που ανέφερες, ας αναλάβουν αυτοί. Αυτοί πρέπει να το κάνουν και αρκεί να διαθέσουν τα χρήματα. Απαντώ κατηγορηματικά όχι. Εμείς είμαστε οι «ασθενείς». Για τη δική μας ζωή πρόκειται. Εμείς ξέρουμε τα συμπτώματα. Πρέπει να διαλέξουμε γιατρό και να αποφασίσουμε πόσο καλές παροχές υγείας θα διεκδικήσουμε. Αν θέλουμε να αγωνιστούμε για το χωριό με την κυριολεκτική σημασία των λέξεων.
Γιατί περισσότερο στη γέφυρα της Μπέζας; Ένα ποτάμι καθορίζει, διεκδικεί και επιβάλλει την κοίτη του ανάλογα με το νερό που κατεβάζει στα «μπουρίνια του», στις θεομηνίες. Κι ας είναι κάθε πενήντα χρόνια. Ζει αιώνες πριν από μας και θα ζήσει αιώνες μετά. Ότι και να κάνεις εκεί, κάποια μέρα θα στο χαλάσει. Όλοι περνάμε από τον Σαλαμπριά. Στη διάρκεια του καλοκαιριού και ιδιαίτερα στα ποτίσματα δεν έχει σχεδόν ούτε σταγόνα νερό. Συχνά όμως όλη αυτή η τεράστια κοίτη γεμίζει με νερό και ξεχειλίζει κιόλας. Στην Κρανιά, όταν κατασκευάσαμε το δρόμο στη Μπέζα, όλοι οι τεράστιοι βράχοι από τα φουρνέλα έπεσαν στο κομμάτι του ποταμού από τη νέα γέφυρα μέχρι την παλιά του μονοπατιού. Η κοίτη είχε υψωθεί και το νερό κρύβονταν κάτω από τεράστιους βράχους. Είχαμε δημιουργήσει ένα εμπόδιο, ένα άμορφο φράγμα. Τα εμπόδια καθυστερούν το νερό απίστευτα και η συσσώρευση δημιουργεί τεράστιες πιέσεις. Το νερό αναζητεί διεξόδους έξω από την κοίτη του, διαβρώνει και κάποτε έρχεται και το μπαμ, το ξεμπλοκάρισμα των ορμητικών βράχων. Δεν ζητάω ευθύνες από κανέναν, προσπαθώ να σκιαγραφήσω μια λογική εξήγηση για τα αίτια. Θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάτι; Ίσως θα μπορούσαμε να είχαμε απομακρύνει τους βράχους με κουβά και να τους είχαμε μεταφέρει σε κάποιο σπαστήρα, όχι πάντως σε άλλο σημείο του ποταμού.
Γιατί στο Μύλο του Γκίκα; Αμέσως πριν το Μύλο χύνεται το μεγάλο ρέμα (σμίξη). Η περιοχή εκεί είναι φαρδιά και επίπεδη σχεδόν στο ύψος του ποταμού. Είναι εύκολο να ξεχειλίσει. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς και μια αντιστροφή της πραγματικότητας. Ότι μπορεί δηλαδή εκεί, να ξεχείλιζε πολλές φορές το ποτάμι πολύ παλιότερα, να ήταν κάτι σαν δέλτα του μεγάλου ρέματος.
3. Ευθύνες
Στην Κρανιά τα κατολισθητικά φαινόμενα είναι αρκετά τα τελευταία χρόνια. Στη ομαλή όχθη της παλιάς γέφυρας της Μπέζας, στη νέα γέφυρα εισόδου της Κρανιάς, στο εκκλησάκι του Αη Γιώργη στου Ζαραμπούκα. Τί έκαναν ο Δήμος και κυρίως η Νομαρχία; Απλώς αποκαθιστούσαν όσο μπορούσαν τη ζημιά.
Ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με τα αίτια και με τη διερεύνηση λύσεων. Όλη η με οποιαδήποτε τρόπο πολύ μεγάλη χρηματοδότηση του Ασπροπόταμου εξαντλήθηκε και στόχευσε μόνον στη κατασκευή νέων έργων, κυρίως δρόμων ασύμμετρων για την περιοχή.
Αν τα χρήματα που ξοδεύτηκαν έστω σε μία μόνη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων κάποιου από τους νέους δρόμους δίνονταν σε μια μελετητική ομάδα, κρατική ή ιδιωτική, για μια προκαταρκτική έστω μελέτη, είμαι σίγουρος ότι αρκούσαν για να έχουμε αποφύγει τη μεγάλη καταστροφή. Θα μας είχαν δώσει κάποιες πρώτες βασικές οδηγίες πρόληψης. Απομακρύνετε αυτούς τους βράχους από εδώ, ανοίξτε λίγο την κοίτη εκεί, δεντροφυτέψτε με αυτό το είδος εκείνη την απόκρημνη όχθη.
4. Σχέδιο αποκατάστασης / σωτηρίας
Τί είδους λύση πρέπει να διεκδικήσουμε; Άμεση αποκατάσταση και επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν; Προφανώς όχι.
Είναι λογικό να σκεφτόμαστε τα προβλήματα επικοινωνίας καθώς και την αστάθεια και επικινδυνότητα κάποιων ιδιοκτησιών. Και είναι απολύτως απαραίτητο τα ζητήματα αυτά να λυθούν.
Από την άλλη μεριά, το ποτάμι επέβαλε μία νέα κοίτη και ότι επιβάλλει η φύση είναι αληθινό και απαιτεί σεβασμό. Όπως επίσης το ποτάμι προειδοποίησε για νέους κινδύνους (κατολισθήσεις σε μή παρόχθιες περιοχές).
Επομένως έχουμε κάποια νέα γεωμορφολογικά δεδομένα, εμφάνιση νέων κινδύνων και ανάγκες που αφορούν την κοινότητα και τις ιδιοκτησίες.
Όλα τα παραπάνω συντείνουν στο ότι πρέπει να υπάρξει μία σοβαρή μελέτη για τα αίτια και τις λύσεις που πρέπει να δοθούν για βιώσιμη εξέλιξη. Το έργο αυτό πρέπει να ανατεθεί σε έναν αξιόπιστο, επιστημονικά και επαγγελματικά επαρκή οργανισμό, κρατικό ή ιδιωτικό.
Στα πλαίσια των συμπερασμάτων αυτής της μελέτης πρέπει να σχεδιαστούν οι νέοι άξονες επικοινωνίας με την συμμετοχή του χωριού (εμείς ξέρουμε τις ανάγκες) καθώς και η στήριξη περιοχών και ιδιοκτησιών.
Τέλος, πρέπει να χρηματοδοτηθεί η εφαρμογή όλων των απαραίτητων δράσεων και έργων κατά τα ανωτέρω.
5. Τρόπος / ενέργειες για την εφαρμογή του σχεδίου
Πριν προχωρήσω παρακάτω, ας παρεμβάλλω έναν τρόπο πρόκρισης έργων που ίσχυσε μέχρι τώρα, αναφερόμενος σε μια συγκεκριμμένη περίπτωση. Δεν αφορά δική μας διεκδίκηση, όμως δείχνει μια νοοτροπία αποδοχής έργων που δεν πηγάζουν από ανάγκες ούτε εκπορεύονται από την κοινότητα (με την έννοια των κατοίκων).
Είναι ο δρόμος Παλιοχώρι-Γκολέμι. Τον επιβάλανε και τον δεχτήκαμε. Δεν εξυπηρετεί ανάγκες επικοινωνίας. Περνάει μέσα από μια άγρια περιοχή. Ξοδεύτηκαν πολλά χρήματα από εθνικούς – όχι κοινοτικούς- πόρους. Ο δρόμος αυτός, στο δεύτερο μέρος του, θα περάσει μέσα από την Κρανιά για να συνδεθεί με τον Άγιο Νικόλαο. Μετά τα Κονάκια θα περάσει ή από τα ριζά του Συρράκου ή από τον Μύλο του Γκίκα. Στην πρώτη περίπτωση θα αυξήσει την αστάθεια της περιοχής και τον κίνδυνο κατολισθήσεων, διότι ότι αφαιρείς από τη συνέχεια του βουνού αυξάνει την αστάθεια. Και ένας οχτάμετρος δρόμος αφαιρεί πολλά και δημιουργεί πανύψηλα πρανή. Στή δεύτερη περίπτωση θα εξαφανίσει μια υπέροχη κοιλάδα, αφήνοντάς την ταυτόχρονα στο έλεος του ποταμού.
Ποιός είναι ο τρόπος να διεκδικήσουμε και να επιβάλλουμε μια βιώσιμη λύση, δεν λέω απαραίτητα την παραπάνω.
Πρώτον, να χρησιμοποιήσουμε την αλληλουχία των εγκατεστημένων κανόνων λειτουργίας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτό σημαίνει πως αφού καταλήξουμε σε συγκεκριμμένα αιτήματα, πρέπει να τα υποβάλλουμε εγγράφως, είτε σαν κοινότητα είτε σαν συνυπογράφοντες συγχωριανοί, στον Δήμο, κοινοποιώντας τα ταυτόχρονα στις αρμόδιες προϊστάμενες αρχές (ΠΕ Τρικάλων, Περιφέρεια Θεσσαλίας).
Από τον Δήμο πρέπει να ζητάμε απαντήσεις σε σχέση με την αποδοχή ή μη των αιτημάτων μας αλλά και τον χρόνο εφαρμογής των διαφόρων τμημάτων της λύσης.
Δεύτερον, πρέπει να αναδείξουμε το πρόβλημα και το μέγεθός του με δημοσιεύσεις στον Τύπο και εκδηλώσεις, όπου όμως θα κοινοποιούμε και θα κάνουμε ευρύτερα γνωστά τα συγκεκριμμένα αιτήματά μας και τις λύσεις που απαιτούμε.
Σε κάθε περίπτωση απαιτείται συμμετοχή και διάρκεια.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Βασίλης Ζιντζόβας
23 Σεπτέμβρη 2013
Νέα
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΜΥΛΟΥ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΑΝΙΑΣ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟΥ
www.e-krania.gr
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ»
ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΜΥΛΟΥ
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς Ασπροποτάμου καλεί όλους τους Κρανιώτες αλλά και όλους τους Ασπροποταμίτες την Κυριακή 11 Αυγούστου 2013 στις 11.00 π.μ. στα εγκαίνια της «Εστίας Παράδοσης & Πολιτισμού» του χωριού μας στον χώρο του παλιού νερόμυλου στην συνοικία της Αγίας Παρασκευής.
Το οίκημα του νερόμυλου αφού ανακατασκευάστηκε εκ βάθρων μέσα από το πρόγραμμα «Πίνδος» και αποτελεί πλέον ένα ‘στολίδι’ του χωριού, παραχωρήθηκε πέρυσι από τον Δήμο Καλαμπάκας στον Πολιτιστικό Σύλλογο , ο οποίος και θα το αξιοποιήσει ως Πολιτιστικό Κέντρο με στόχο την ανάδειξη του πολιτισμού και της λαϊκής παράδοσης, όχι μόνο του Κρανιάς αλλά ολόκληρης της περιοχής.
Στις δύο αίθουσες του Κέντρου δόθηκαν τα ονόματα δύο επιφανών Κρανιωτών. Η μία αίθουσα ονομάστηκε «Αίθουσα Γεωργίου Ζούκη» προς τιμήν του φιλολόγου και λόγιου Γεωργίου Ζούκη (1890-1972) και η άλλη «Αίθουσα Νίκου Καρακώστα» προς τιμήν ενός από τους καλύτερους εκφραστές της τέχνης του κλαρίνου που ανέδειξε η χώρα μας, του Νίκου Καρακώστα (1882-1958).
Στην νέα «Εστία Παράδοσης & Πολιτισμού» του χωριού μας θα λειτουργήσει αναγνωστήριο και δανειστική βιβλιοθήκη, η οποία ήδη περιλαμβάνει δεκάδες τόμους βιβλίων. Θα υπάρχει επίσης εντευκτήριο με επιτραπέζια παιχνίδια για τα παιδιά, όπως και ηλεκτρονικός υπολογιστής.
Οι επισκέπτες του χώρου έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν την λειτουργία ενός παραδοσιακού νερόμυλου και μαντανιού. Επίσης, εκτός από το φωτογραφικό υλικό με θέματα από τη ζωή της Κρανιάς, εκτίθεται και μια σειρά φωτογραφιών στην οποία απεικονίζεται όλη η διαδικασία παρασκευής του ψωμιού (από το όργωμα και την σπορά, μέχρι το άλεσμα και την παρασκευή του ψωμιού).
Θα αποτελέσει ξεχωριστή χαρά για όλους εμάς που εργαστήκαμε για τη δημιουργία αυτού του χώρου, να μας τιμήσετε με την παρουσία σας στην τελετή των εγκαινίων του.
Με τιμή
Το Δ.Σ του Πολιτιστικού Συλλόγου Κρανιάς Ασπροποτάμου
Νέα
ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ-Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Και μετά τη συνέλευση τί; Το ληφθέν μήνυμα από μένα είναι,και αυτό κρατάω,πως η Κρανιά είναι καταδικασμένη σε αφανισμό,σύμφωνα με έρευνες του ΙΓΜΕ που έχουν γίνει το 1960!!! Το έδαφος καθιζάνει συνεχώς ειδικά από την πλευρά της Αγίας Παρασκευής. Και εμείς όλα αυτά τα χρόνια μάλλον είχαμε βαθύ σκοτάδι. Και όχι μόνο αυτό αλλά επιβαρύναμε όσο μπορούσαμε περισσότερο την κατάσταση ανοίγοντας δρόμους για τα σπίτια μας,μπαζωνοντας ρέματα,αποψηλώνοντας εκτάσεις και όλα αυτά κατά το δοκούν,χωρίς ν’ανοίξει ρουθούνι.
Η αξιόλογη προσπάθεια του συλλόγου για τυχόν λύσεις στις απειράριθμες ζημίες από την ενσκύψασσα θεομηνία, δεν άλλαξε καθόλου την νοοτροπία, όσων,λίγων κατά τη γνώμη μου,παραυρέθηκαν.Τα επιφωνήματα έκπληξης και “αποτροπιασμού” απλά επιβεβαίωσαν τον κανόνα.Πως το χωριό είναι για τους πολλούς ο Αυγούστος. Μετά…ασφαλίζουμε τα σπίτια μας και του χρόνου πάλι!
Επιτέλους ας σοβαρευτούμε λίγο! Αυτό που αποκόμισα,μετά την αρχική έκπληξη με την προβολή του φωτογραφικού υλικού, ήταν πως ο κάθενας δεν έψαχνε τίποτα άλλο παρα τη λύση των προβλημάτων στη γειτονία του ή μάλλον στο σπίτι του!
Δεν διέκρινα καθόλου ερωτήσεις παρά μόνο τοποθετήσεις “παράκρουσης”.Μέσα σ’ αυτές συμπεριλαμβάνω και τη δική μου,που επιχείρησα να θέσω θέμα προσωπικής οικονομικής ενίσχυσης, από τους κατοίκους! Οι εναπομείναντες ως το τέλος της συνέλευσης, μετά από την αποχώρηση των αρχών, μάλλον σφύριξαν αδιάφορα, εκτός του συντονιστή(δύσκολης αλλά επιτυχούς) της συνέλευσης κ.Κωνσταντινίδη που με συγκεκαλημμένο τρόπο μου δήλωσε την πλήρη απαρέσκεια των πολύ απαιτητικών για άμεσες λύσεις, μόνο όμως από τους φορείς,συγχωριανών.
Τυχεροί λοιπόν όλοι αυτοί που οι φορείς θα τους φέρουν…θάλασσα στην αυλή τους.Η αναγωγή το ίδιο παράλογη με τις απαιτήσεις των περισσοτέρων.
Τώρα προσωπικά δεν αντιμετωπίζω,ακόμα,πρόβλημα πρόσβασης στο σπίτι μου,ούτε επικοινωνίας με τον απέναντι μαχαλά.Ίσως αναγκαστώ όμως να μποικοτάρω,μετά λύπης μου,τους μαγαζάτορες της πλατείας,ενισχύοντας τους συναδέλφους τους που η πρόσβαση μου δεν θα μου κοστίζει και μένα,τελικά,οικονομικά στην κατανάλωση καυσίμων.
Ως εκ τούτου καλά ξεμπερδέματα σε όσους δεν έχουν μάλλον ακόμα συνειδητοποιήσει τα μεγέθη των καταστροφών.
Ρόρη Μάτη.