Με την ελπίδα πως η αναμενόμενη σημερινή συνέλευση δεν θα μετατραπεί σε αρένα κυμβάλων αλαλαζόντων, με την ελπίδα επίσης της ομοφροσύνης, που η δημιουργηθείσα άσχημη κατάσταση στο χωριό απαιτεί, γράφω και εγώ δυο λόγια ως προσωπική κατάθεση ψυχής.
Συνοδεύω τον άντρα μου στις εξορμήσεις του στο χωριό εδώ και τριάντα επτά συναπτά έτη.Ήμουνα νια και γέρασα που λέμε για καταστάσεις που σηματοδοτούν μεγάλο χρονικό διάστημα.
Δεν ξέρω ποιες θα είναι οι προτεραιότητες που η λαική συνέλευση θα δρομολογήσει.Και βέβαια δεν θεωρώ επ’ ουδενί τον εαυτό μου ειθύνοντα νου που θα σπεύσει να υποβάλλει τις δικές του προτεραιότητες.Θα ακολουθήσω,με υπακοή,όποιες αποφάσεις ληφθούν.
Ίσως πολλοί από τους παρισταμένους σκεφθούν,και ποια είσαι συ,τέλος πάντων,που κατά καιρούς μας πρήζεις αρθρογραφώντας για θέματα που αφορούν το χωριό μας;
Είναι αλήθεια πως τόσα χρόνια δεν είχα κάποια συμμετοχή στα κατά καιρούς τεκτενόμενα,στους απολογισμούς και στις αρχαιρεσίες που λάβαιναν χώρα,για την ανάδειξη προεδρείου,στους εξωραιστικούς ή πολιτιστικούς συλλόγους της Κρανιάς. Παρακολουθούσα κυρίως τις συνελεύσεις από τη βεράντα του πατρικού σπιτιού του άντρα μου,μέσω των μικροφωνικών εγκαταστάσεων.Υπήρξα για χρόνια ένα απλό μέλος του συλλόγου καταβάλλοντας την ετήσια συνδρομή μου.Μετά από κάποιες αντεγκλήσεις πριν χρόνια,για τους σκοπούς ύπαρξης του συλλόγου,αποφάσισα τη διαγραφή μου από μέλους του..Με το παρόν προεδρείο,αποτελούμενο από ανθρώπους στην ηλικία μου ή και μικρότερους,έχω άριστες σχέσεις.Εξακολουθώ όμως ακόμα να μην είμαι μέλος και ως εκ τούτου να μην καταβάλλω καν ετήσια συνδρομή.Ο λόγος που το πράττω δεν είναι του παρόντος.
Δεν είχα και δεν θα έχω ποτέ κάποιες σκοπιμότητες που επέβαλλαν σε ορισμένους,κατά καιρούς,να διεκδικούν και να λαμβάνουν μέρος στο προεδρείο του συλλόγου.
Με βάση τη συχνότητα και την παρατεταμένη διαμονή μου στο χωριό,λόγω της συνταξιοδοτήσεως μου,όπως και του άντρα μου,οφείλω να ομολογήσω πως μου έγινε βίωμα η παραμονή μου σ’αυτό.Έτσι μου δίνεται και η δυνατότητα να δημοσιοποιώ την αρέσκεια ή την απαρέσκεια μου,σε τεκτενόμενα στο χωριό.
Το αναμφισβήτητο ζητούμενο της αποψινής συνέλευσης είναι η θεομηνία στα τέλη του περασμένου Οκτώβρη και οι καταστροφές που προκάλεσε.Δεν ξέρω πόσοι από τους παρισταμένους έχουν αντικρύσει “ιδιοις όμασι” τις συντελεσθείσες καταστροφές.Όπως δεν γνωρίζω καθόλου τις προθέσεις των παρευρισκομένων,απλά ψυχανεμίζομαι μερικές.
Οι ζημιές είναι ήδη καταγεγραμένες τόσο από τον Δήμο,όσο και από την περιφέρεια.Το ζητούμενο όμως δεν είναι μόνο η καταγραφή αλλά η προσπάθεια για επούλωση ορισμένων από αυτές.
Ναι,είναι ουτοπία να ελπίζω πως η “επικίνδυνη”Μπέζα θα ξαναγίνει προσβάσιμη από πεζούς,πολλω δε μάλλον από αυτοκίνητα.Πολλοί όμως αγνοούσαν τους κινδύνους και ανέβαιναν στα σπίτια τους ακριβώς από εκεί.Η “προνομιούχος”δεξιά πλευρά του χωριού,ας μη μας διαφεύγει πως,απειλήθηκε με κατάρευση της κεντρικής γέφυρας,που στο παρά πέντε αποφεύχθηκε,από τον ποταμό που είχε και εκεί υπερχειλίσει επικύνδινα.
Επειδή έχω την ασίσθηση πως,συναισθηματικά φορτισμένη,πλατιάζω,θα απαρριθμίσω μόνον ορισμένες,κατά τη γνώμη μου,άμεσες προτεραιότητες που ούτε κοστίζουν ιδιαίτερα και θα διευκολύνουν την πρόσβαση όλων στο χωριό.
1ον=Το μοναστήρι είναι μάλλον η ποιο ασφαλής πρόσβαση οχημάτων που θέλουν να φτάσουν προς τα σπίτια από την πλευρά της Αγ.Παρασκευής.Αν καθαριστεί το κομμάτι από το τέλος της ασφαλτόστρωσης,που οι άγιες μοναχές εύκολα κατάφεραν να κάνουν,και ριχθεί χαλίκι ή κοκκινόχωμα λύνεται το μεγάλο πρόβλημα της πρόσβασης στο χωριό.
2ον=Η μονοδρόμηση του επικινδυνα ανηφορικού δρόμου από το εκκλησσάκι του Αγ.Γεωργίου προς την Αγια Παρασκευή,πρέπει να θεωρηθεί απαραίτητη και άμεσα εφαρμόσιμη αν δεν θέλουμε να προκληθούν ατυχήματα.
3ον=Η παντελής έλλειψη σήματος της Cosmote είναι ένα μεγάλο πρόβλημα,που ατυχώς εντάχθηκε από την εταιρεία στις φυσικές καταστροφές.Η έλλειψη κάλυψης της Cosmote υφίσταται τουλάχιστον από τον προηγούμενο Αύγουστο.Απλά ο αποκλεισμός, από κατολησθήσεις ,της κεραίας,ήταν μια καλή δικαιολογία για την ανεύθυνη στάση της εταιρείας,έναντι των πολυάριθμων στο χωριό συνδρομητών της.
4ον=Η αποκατάσταση της ροής του ποταμού στη γέφυρα Γκίκα,είναι εύκολο να γίνει με επιχωματώσεις και μεταφορά του φέροντος υλικού του ποταμού στην προτεραία θέση του,για να είναι προσβάσιμος ο δρόμος προς τον Σταυρό.
5ον και σημαντικότερο! Με πνεύμα σύμπνοιας και απεμπολώντας προσωπικές σκοπιμότητες και πικρίες ίσως του παρελθόντος,όλοι να επικεντρωθούμε σε μια προσπάθεια για περαιτέρω αποκατάσταση ζημιών,που μπορεί τώρα να φαντάζουν αδύνατες,αλλά η υλοποίησή τους με προγραμματισμό και μεθοδικότητα,είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μεσοπρόθεσμα.
Ας μην ξεχνάμε πως μόλις η προηγούμενη γεννιά μας,με προσωπική,οικονομική πρωτοβουλία,κατάφερε να αναστηλώσει το μοναδικού κάλλους αρχιτεκτονικά,μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού,άσχετα αν τώρα έχει μετατραπεί σε οχυρό φρουρούμενο,πάντα με πρωτοβουλία των μοναχών του Αγ. Στεφάνου.
Σας ευχαριστώ.
Ρόρη Μάτη.